Burgertrutjes

het leven is te kort om er niet met volle teugen van te genieten

donderdag

3

augustus 2017

30

COMMENTS

Bewust kinderloos # 2 – De Verjaardag

Written by , Posted in Lekker persoonlijk!, Van alles

Afgelopen maand schreef ik een column voor Vrouw.nl van de Telegraaf. Ik ben nu 31, nog steeds kinderloos, en elke verjaardag is weer een kruisverhoor.

Bewust kinderloos # 2 – De Verjaardag

Bewust kinderloos zijn is nog steeds een dingetje. Pas geleden stond ik op een verjaardag te slurpen aan mijn zoveelste huiswijntje om de gesprekken met alle mensen die ik daar niet kende wat makkelijker te maken. Het was broeierig, warm en de muziek stond te hard. Toch wist een onbekende dame me te vinden met de bekende vraag “Hebben jullie eigenlijk kinderen?”

Dat is blijkbaar een vraag stelt aan iemand die je voor het eerst ziet. Om een gemeenschappelijke factor te vinden waar je over kan praten, want verder zijn er buiten het weer natuurlijk weinig gespreksonderwerpen die ertoe doen. En toen moest ik het dus weer doen: mijn onbevlekte baarmoeder verdedigen tegen de rest van de wereld.

“Hier gaan we weer..,” dacht ik en ik haalde even diep adem. “Nee,” zei ik – op mijn allerliefst glimlachend want gevaarlijk onderwerp, “wij hebben geen kinderen. Die gaan er ook niet komen! Ik vind kinderen hartstikke leuk hoor, maar zelf hoef ik ze niet.” Ze keek me aan alsof ik net had verteld dat ik op safari in Kenya een UFO had zien landen. “Oh…,” zei ze vriendelijk maar met spanning in haar stem, “lukt het jullie niet om kinderen te krijgen?”

Nee. Ik wil ze gewoon niet.

En ik ben blij met het leven wat ik nu heb. Ik heb huisje, boompje én een beestje. Daarnaast vind ik Bumba en de Teletubbies doodeng. Ik moet er niet aan denken om dagenlang naar die enge wezentjes te móeten kijken op TV in plaats van naar mijn geliefde en bloederige Game of Thrones. Het idee ook dat ik thuis niet meer degene ben die zich kinderachtig mag gedragen kan ik niet verkroppen.

“Geen idee,” antwoordde ik, “we willen gewoon niet. We zijn dol op kinderen, allebei, maar we willen ze zelf niet.”

En daarmee was het gesprek af. De onbekende dame droop af en gunde me de rest van de avond geen blik meer waardig. Ik, als 31-jarige, werd afgeschreven. Dat ik verder écht genoeg te vertellen heb en dat ik dol ben op een goed inhoudelijk gesprek telt niet. Want zoiets kan nog niet in 2017, geen kinderen willen.

We mogen Crocs in het openbaar dragen. We mogen ons ziek melden als we zin hebben in een dagje Netflix. Oh, en we mogen badslippers dragen met witte sokken erin. Maar we mogen blijkbaar niet kiezen om kinderloos door het leven te gaan, want dan ben je toch een beetje sneu-met-een-snufje-harteloos.

 

Foto: Shutterstock

Facebook Comments

30 Comments

  1. Roos
  2. Bodil
  3. yvonne
  4. Yvonne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
Ruzie

Als er iemand geen ruzie kan maken ben ik het. Ik kan het niet, ik wil het niet en ik...

Sluiten