Burgertrutjes

het leven is te kort om er niet met volle teugen van te genieten

zaterdag

2

december 2017

12

COMMENTS

Ongelukkige mensen in de trein – de levensvreugde is ver te zoeken.

Written by , Posted in Lekker op stap!, Lekker persoonlijk!, Lekker random!

Afgelopen week nam ik voor het eerst sinds tijden weer eens de trein in de spits. Ik vind het lekker om ’s ochtends even in zombiemodus om me heen te kijken en voor me uit te staren maar man, veel levensvreugde komt er niet van mensen af hoor. Mensen in de trein. Ze lijken wel afgestompt.

Mensen in de trein vinden het al moeilijk om gedag te zeggen

Gelukkig kon ik nog op tijd een zitplaats bemachtigen. Op zo’n tweepersoons bankje, naast een man die niet eens opkeek toen ik naast hem kwam zitten. Ik probeerde het nog met een “Goedemorgen!” maar ook daar werd niet op gereageerd. Hij was te druk met mopperen op de slechte WIFI-verbinding want hij was druk aan het werk. Nu ben ik niet zo’n fan van smalltalk, ik geef het eerlijk toe, maar genegeerd worden vind ik weer van héle andere orde.
Ik keek af en toe stiekem mee op zijn scherm mee, want zo nieuwsgierig ben ik wel. Hij was docent. Misschien oordeel ik nu véél te snel en was hij nog niet goed wakker, maar ik kon me niet voorstellen dat hij met razend enthousiasme zijn passie op mensen kan overbrengen.

Mensen in de trein vinden het bijzonder hinderlijk om hun kaartje te laten zien

Na een minuut of tien kwam er een conducteur om kaartjes te controleren. Dat verliep op zich vrij rustig, op de vrouw een paar bankjes verderop na die geïrriteerd was omdat de conducteur haar wakker moest maken. Je zou maar gestoord worden in je slaap door iemand die zijn werk doet en je vervoersbewijs wil zien! Niet zo janken meid, even die druppel kwijl wegpoetsen. Je hoeft alleen maar je OV-kaartje te laten zien.

Mensen in de trein kijken niet om zich heen

En daar schrok ik nog het meest van. Ik liet mijn blik even door de trein gaan en IEDEREEN zat gebogen over hun mobieltje. Van het oude mannetje rechts in de hoek tot de huisvrouw naast me. Vroeger, in de tijd van de postduif, had je nog wel eens spontaan een gesprek met een volslagen onbekende in de trein. Over het weer, desnoods. Nu heb je daar, op een enkele uitzondering na, de kans niet meer voor. Mensen kijken al geïrriteerd als je geluid maakt omdat je je broodtrommel uit je tas pakt.

Ineens was er dat groepje pubers

Ze waren vrolijk en gingen naar school. Ze waren aan het doornemen welke leraren ‘op zich wel tof’ waren en ze hadden het over het schoolfeest.  Natuurlijk moesten ze af en toe hard lachen, daar ben je puber (en mens!) voor. En ach, we zaten nu eenmaal niet in de stiltecoupé. Maar helaas was het van korte duur. De mevrouw aan de andere kant van de jongens kon ‘zo niet werken’ dus ‘of ze even stil wilden zijn’.  Want de trein is tegenwoordig een flexkantoor.

Ik vind treinreizen heerlijk

Je hoeft niet op de weg te letten, je kan lekker wegdromen, en stiekem meeluisteren met gesprekken.  Of, doe eens gek, maak eens een praatje met een wildvreemde. Eng, maar misschien hartstikke leuk.

Het is heerlijk. Maar ik ben dus wel écht serieus geschroken van dit zombiegedrag.
Kunnen we alsjeblieft gewoon weer normaal met elkaar communiceren? Alleen gedag zeggen of in elk geval de moeite doen om erbij te zijn met je hoofd is al voldoende wat mij betreft.

 

Kopfoto: Shutterstock

Facebook Comments

12 Comments

  1. Nicolette Weijman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
Adventskalender gratis prijzen winnen online december 2018
Adventskalenders – maak elke dag kans op toffe prijzen

Gratis prijzen winnen met Adventskalenders? Misgegrepen in de winkel om je favoriete adventskalender te scoren? Niet getreurd, je kunt deze...

Sluiten